تبليغاتX
تولد
 نقاشی
 

هرگز نقاش خوبي نخواهم شد،

 

امشب دلي كشيدم

 

 مانند نيمه سيبي،

 

 كه به خاطر لرزش دستانم

 

 در زير آواري از رنگ مدفون شده است.

 

                                

                                     حسين پناهي

 

 

 

 

|+| تقدیمی از ایدا در شنبه شانزدهم شهریور 1387  |
 پروانه شب
 

پروانه شب

 

نیمی است از ادامه یک انسان

 

و نیم دیگرش

 

دنیای عابری است که تنها

 

 بر دستهای خالی خود خیره مانده است !

 

 

 

|+| تقدیمی از ایدا در پنجشنبه سی و یکم مرداد 1387  |
 عیدانه
 

شايد آنروز كه سهراب نوشت :

 

تا شقايق هست زندگي بايد كرد

 

خبري از دل پر درد گل ياس نداشت .

 

بايد اين طور نوشت :

 

هر گلي هم باشد

 

 چه شقايق، چه گل مريم و ياس ،

 

تا نيايد مهدي (عج) ، زندگي دشوار است.

 

 

 

|+| تقدیمی از ایدا در یکشنبه بیست و هفتم مرداد 1387  |
 تنهایی
 

رنج تلخ است ولي وقتي آن را به تنهايي مي کشيم تا دوست را به ياري نخوانيم،


 براي او کاري مي کنيم و اين خود دل را شکيبا مي کند.


طعم توفيق را مي چشاند.


و چه تلخ است لذت را "تنها" بردن


و چه زشت است زيبايي ها را تنها ديدن


 و چه بدبختي آزاردهنده اي ست "تنها" خوشبخت بودن


در بهشت تنها بودن سخت تر از کوير است.


در بهار هر نسيمي که خود را بر چهره ات مي زند ياد "تنهايي" را در سرت زنده ميكند .


"تنها" خوشبخت بودن خوشبختي اي رنج آور و نيمه تمام است .


" تنها" بودن ، بودني به نيمه است


و من براي نخستين بار در هستي ام رنج "تنهايي" را احساس کردم.

 


دکتر علي شريعتي

 

|+| تقدیمی از ایدا در شنبه دوازدهم مرداد 1387  |
 بازی طبیعت
 

تولد با گریه،بلوغ با شهوت ،جوانی با عشق

 

 

 

                     ازدواج با حماقت ،فرزند با مصیبت ، پیری با حسرت

 

 

مرگ با وحشت

 

 

            تکرار تا ابدییت

 

 

                            این است بازی بی رحمانه  طبیعت!

 

 

|+| تقدیمی از ایدا در سه شنبه یازدهم تیر 1387  |
 روز مادر مبارك
 

 

                              روز مادر مبارك

 

 

|+| تقدیمی از ایدا در یکشنبه دوم تیر 1387  |
 درد
 

درد را از هر طرف بنويسی

 

 

همان درداست

 

 
مثل درد من

 

 

 مثل درد تو

 

 

 مثل دردهمسایه،

 


که دلش گرفته است

 

 

 و چراغ خانه اش را خاموش کرده است.

 

 

من به روشنی بد نکرده ام

 

 

 که تو افتاب کوچه مرا شکسته ای

 

 

 

 و قلبم را به رنج الوده ای

 


و زخم خنجر بر پشت من نهاده ای

 


من و تو غباری بیش نیستیم

 

 

                            در این ویرانسرا

 


                               یادت باشد

 

 

|+| تقدیمی از ایدا در چهارشنبه هشتم خرداد 1387  |
 تقدیم به روژان عزیزم
 

از دست تو نيست دل من از گريه پره

 

                                    مثل تو طاقت نداره بي تو هردم ميباره

 

ديگه اشكاي من طاقت موندن ندارن

 

نباشي بي تو باز ميميرن ميريزن

 

                                          بي تو هردم ميبارن  

         

تو تموم دنيامي

 

       تو تمومه حرفامي

 

 تو همه لحظه گرم عاشق بودني

 

                        يه ستاره داره چشمك ميزنه از اسمون      

 

داره دلمو ميبره، ميبره بي نام و نشون

 

                     اون ستاره همون چشماي توئه تو اسمون

 

داره پرپر ميزنه دلم واسه ديدن اون

 

                               تو تموم دنيامي  

 

        تو تموم حرفامي

 

 تو همه لحظه گرم عاشق بودنی

 

 

 

 

 

|+| تقدیمی از ایدا در شنبه بیست و چهارم فروردین 1387  |
 سال نو مبارک
 

نوروز روزیست که خداوند از بندگانش پیمان گرفته که اورا بپرستند و

شریک برای او قرار ندهند

وپیمان گرفت که به پیامبران و امامان(ع)ایمان بیاورند

ونیز روزیست که آدم و حوا(ع) به سبب نزدیکی به درخت ممنوعه و گناه به زمین هبوط کردندو

خداوند خواست آنها در زمین احساس غربت نکنند

پس

در نوروز و فصل بهار و شکوفه ها

،این سکونت صورت گرفت.

وآدم (ع)چونکه هبوط کرد ۳۰۰ سال در فراق جایگاه خود گریست

و جزو هفت نفر انسانهای گریان تاریخ شد.

 واکنون

مافرزندان آدم و حوا

 هر روز و هر لحظه

 بر اثر غفلتها وگناهان هبوطها می کنیم.....

ما چقدر بخاطر ازدست دادن جایگاه خود گریانیم؟.......

یا چقدر به آن فکر می کنیم؟

چه خوب است که در سالروز آن روز بزرگ،

به جایگاه خود فکر کنیم

که:

مرغ باغ ملکوتم ،

نیم از عالم خاک چند روزی قفسی ساخته اند از جسم

و پیمانی دوباره با خدای خود ببندیم ..

..خدای مهربانی که، ما را به صورت خود آفرید و خلیفه ی خودقرار داد......

پیمانی دوباره ببندیم که:

گناه نکنیم و صورت خدایی خود را مستحق آتشها نسازیم ....

که این صورت لیاقتی دارد به بلندای!

 پروردگارا!

 کمکمان کن ..

.زیرا ما همان قومی هستیم

 که اگر  گناه نمی کردند، تو مارا نمی آفریدی تا آمرزشت به ظهور رسد.....

.پس مارا بیامرز و پاک کن.....

.ای آمرزگار مهربان

آمین!!!

                     (  سال نو مبارک )

 

 

 

|+| تقدیمی از ایدا در چهارشنبه بیست و نهم اسفند 1386  |
  راهنما

 

 

|+| تقدیمی از ایدا در شنبه هجدهم اسفند 1386  |
 
 
بالا
سايت وب‌زيست - لينك باكس تمام اتوماتيك وب‌زيست